نيست ؛ بلكه تنها ميراث‌بانان حديثى منظور نظرند . اينك ، گزارش اجمالى از اين خادمان حديث و ميراث دينى ، بر حسب جستجو در فهارس و كتب مرجع ، ارائه مىگردد : 1 . صدرالذاكرين ، على بن عبدالحسين ارمَوى ( متخلّص به « واله » ) ( م 1330 ق ) وى صحيفة المحبة را كه حاوى چهل حديث در فضايل حضرت على عليه السلام و اهل بيت اوست ، به نظم درآورده و نام توان روان بر آن نهاده است . وى در جمادى الاوّل 1316 ، اين اثر را به پايان برده و در 1322 ق ، در آن تجديد نظر نموده است . ( 1 ) 2 . يوسف بن عبداللَّه حسنى ارمَوى شافعى ( م 958 ق ) وى اثرى حديثى به نام الأربعون به زبان عربى نگاشته است كه تاريخ كتابت برخى نسخه‌هاى آن به 1195 ق ، مىرسد . ( 2 ) 3 . محمّد شفيع ارمَوى . وى شرح خطبه طتنجيه ، اثر محمّد كريم‌خان بن ابراهيم كرمانى ( م 1288 ق ) را در سال 1399 ق ، كتابت كرده است . ( 3 ) 4 . محمّد حسين ارمَوى . وى در سال‌هاى 1335 تا 1352 ق ، در نجف حضور داشته و تعداد زيادى از آثار حديث شيعه را كتابت كرده است كه از آن ميان ، اكنون تعداد 39 نسخه در كتاب‌خانهء بزرگ آستان قدس رضوى موجود است . ( 4 ) 5 . عبدالكريم بن ابىطالب ارمَوى ( م 1358 ق ) . وى كتاب ثواب الأعمال شيخ صدوق را با نام گلزار قدسى ترجمه كرده است . ( 5 ) همچنين شرحى بر « دعاى صباح » نوشته است . ( 6 ) 6 . دكتر سيّد جلال‌الدين محدّث ارمَوى ( 1283 - 1358 ش ) . وى عالمى سختكوش و پرتلاش بود كه بسيارى از آثار برجستهء شيعى به همت او تصحيح شده ، به چاپ

--> ( 1 ) . الذريعة إلى تصانيف الشيعة ، ج 4 ، ص 475 ؛ فهرست نسخه‌هاى خطّى مجلس شوراى اسلامى ، ج 37 ، ص 451 . ( 2 ) . فهرست نسخه‌هاى كتاب‌خانهء ملّى ، ج 10 ، ص 145 . ( 3 ) . فهرست كتاب‌خانهء سپهسالار ، ج 5 ، ص 45 . ( 4 ) . مجلهء علوم حديث ، ش 12 ، ص 184 - 191 . ( 5 ) . الذريعة ، ج 18 ، ص 218 . ( 6 ) . همان ، ج 13 ، ص 254 .